Zamek Książąt Pomorskich - został wybudowany w 1507 r. za panowania Bogusława X. W XVI w. przebudowano go na styl renesansowy. Zaczął stopniowo ulegać dewastacji od roku 1815, kiedy to został zamieniony przez władze pruskie na magazyn. Po II wojnie światowej w zamku mieściła się wytwórnia lin i siatek. Po wykonaniu całej serii prac konserwacyjnych w 1965 r. zamek uczyniono siedzibą Muzeum Pomorza Środkowego. Chlubą Muzeum jest największa na świecie kolekcja prac Firmy Portretowej Stanisława Ignacego Witkiewicza - Witkacego. Zasady Firmy Portretowej "S.I. Witkiewicz" - są tutaj

Kamień Pokutny

Przy wejściu do Muzeum znajduje się ocalały, jedyny na Pomorzu średniowieczny kamień pokutny zabójcy. Około roku 1300 upowszechniono zwyczaj polegający na polubownym rozwiązywaniu sporów między rodziną zamordowanej osoby a jej mordercą. Zabójca, który chciał uniknąć tortur i śmierci musiał się zgodzić na spełnienie licznych zobowiązań, sformułowanych w tzw. "Compositio". Chodziło przede wszystkim o opłacenie wszelkich kosztów związanych z pogrzebem i utrzymaniem osieroconych dzieci. Należało również opłacić tzw. "główszczyznę", czyli odpowiednią sumę za głowę zabitego. Mógł do tego dochodzić obowiązek stawienia się przy grobie ofiary w koszuli pokutnej, z mieczem zawieszonym na szyi lub nakaz leżenia krzyżem w kościele przez kilka niedziel. Prawie zawsze pojawiał się wymóg własnoręcznego postawienia kapliczki lub krzyża - jako trwałego świadectwa pokuty. Zawierały one nazwiska ofiary i sprawcy, datę zabójstwa (na słupskim zabytku widnieje rok 1387) i często także narzędzie zbrodni. Takie kamienie przez całe wieki tkwiły w tym samym miejscu i były szanowane przez mieszkańców. Z czasem obrastały w legendy.

Zdjęcia pochodzą ze zbiorów Muzeum.

Kontakt, cennik, bilety - szukaj tutaj